Wat een sneeuwpret was het afgelopen weekend. Overal herrezen sneeuwpoppen voorzien van muts, pet of stok, zelfs op een rotonde stond er ééntje. Sneeuw een bijzonder fenomeen. Als je door de vers gevallen sneeuw loopt dan hoor je het knisperen onder je voeten. Alles is wit en je voetstappen blijven zichtbaar. In het weekend is een flinke sneeuwbui fantastisch, maar gebeurt het op een doordeweekse dag dan zorgt het voor de nodige stremmingen.
 
Veel drukte op de weg of het station. Voetgangers schuifelen voetje voor voetje en fietsers proberen hun stuur recht te houden. Er worden speciale radio uitzendingen voor in het leven geroepen en code oranje en rood zijn ingeburgerde begrippen geworden.
 
Wat is mijn inspiratie moment hierin?
De schoonheid en de rust bij het zien van het heldere wit dat het landschap bedekt. De vrolijkheid van kinderen die sleetje rijden, met sneeuwballen achter elkaar aanhollen, lachen en plezier hebben. De zuiver-en frisheid, het maakt me blij. Het inspireert me om net als de kinderen te genieten van al dat moois wat zomaar, uit het niets, uit de lucht valt.
 
In het dagelijks leven komt er vaak ”van alles uit de lucht en word je met onverwachte dingen geconfronteerd. Je hoeft niet altijd gelijk (sneeuw) te ruimen je kunt ook kijken wat het je brengt, wat voor nieuwe inzichten het geeft of er gewoon van genieten. Aanvaarden versus accepteren, het mag er zijn wat zich aandient.

 
Een fijn weekend.

 

Overzicht blog